Onmenselijk is-ie soms....
De loterij waarin wij spelen
Met onbekend lot
Onbekende trekking
Overlevend
Vechtend
Voor elk stukje kwaliteit
De wil zo sterk
Om te winnen
De liefde
Het leven
Te behouden
Waarvan de waarde
Schuilt
In het kleine
Dat zo groots is
Als je het
Weet te beleven
Tederheid
Een kat
In de zonnestraal
Op tafel...
Gedachten
Momenten
Van vrede
Harmonie
Innerlijke rust
Wordt het ons gegeven?
Hopend op voortbestaan:
Hopend op een donor-orgaan
Heleen de Krom, 8-7-2007
Van hart(e) geruild
Van buiten grijs, van binnen rood.
Onhoorbaar voor wie
niet luisteren wil,
klopt jouw krachtig hart.
Een machine haalt adem,
gelijkmatig automatisch.
Je geest liet zich niet
aan banden leggen.
Hij is alvast vooruit gegaan.
Lang duurt het wachten.
Jouw hart zo sterk,
je geest zo ver weg.
Van buiten blond, van binnen rood.
Een verdieping lager
ligt een tenger kinderlijfje
onder hagelwitte lakens.
Vandaag komen de clowns.
Lang duurt het wachten.
Haar geest zo sterk,
haar hart zo zwak.
Van buiten grijs, van binnen rood.
Wat zou het mooi zijn als jouw hart
het kloppend middelpunt wordt
waarom haar leven draait,
opdat zij haar meisjesdromen
kan verwezenlijken,
zoals jij dat hebt gedaan.
Ik roep de dokter erbij....
©Ellen (vulpenproducties.nl)
Vreugde en verdriet
Een kans op een nieuw leven,
is mij door een ander gegeven.
In de ene familie vreugde,
in de andere verdriet.
Hoe het ook met mij mag gaan,
vergeten mogen we dat niet.
Anoniem
Kijk in mijn ogen Kijk in mijn ogen
Je ziet een meisje
Kijk in mijn ogen
Je ziet in haar hand een lijstje
Kijk in mijn ogen
Je ziet wat er op is geschreven
Kijk in mijn ogen
Je ziet wat ze wil en dat is een leven
Kijk in mijn ogen
Je ziet dat ze het in haar hart mee draagt
Kijk in mijn ogen
Je ziet, ze wil hulp en dat is het enige wat ze vraagt
Lynn, Deurne
Om mij te gedenken
De dag zal komen, waarop mijn lichaam op een netjes ingestopt wit laken ligt in een ziekenhuis dat bezig is met levenden en stervenden.
Op een gegeven ogenblik zal de dokter vaststellen dat mijn hersenen niet meer functioneren en dat mijn leven eigenlijk is opgehouden.
Als dat gebeurt, doe dan geen pogingen om met apparaten kunstmatig leven in mijn lichaam te laten vloeien.
En noem het niet mijn sterfbed, laat het ´levensbed´ heten en laat mijn lichaam eraf halen om anderen te helpen een vlotter leven te leiden.
Geef het licht van mijn ogen aan de man die nog nooit een zonsopgang of het gezicht van een baby of de liefde in de ogen van een vrouw heeft gezien.
Geef mijn hart aan iemand wiens eigen hart hem nooit iets anders dan eindeloze dagen met pijn heeft bezorgd.
Geef mijn bloed aan de tiener die uit het wrak van zijn auto is gehaald, opdat hij lang genoeg leeft om zijn kleinkinderen te zien spelen.
Geef mijn nieren aan iemand wiens leven week in week uit afhangt van een kunstnier.
Neem mijn beenderen, elke spier, elke vezel en zenuw uit mijn lichaam en vindt een manier om een invalide kind te laten lopen.
Onderzoek alle hoeken van mijn hersenen. Neem als dat nodig is mijn cellen en laat ze groeien opdat op een dag een stomme jongen juicht bij een doelpunt en een doof meisje het geluid van de regen tegen het raam hoort.
Verbrand dan wat er van me over is en verspreid de as met de wind om de bloemen te helpen groeien.
Als u erop staat iets van me te begraven, begraaf dan mijn fouten, mijn zwakheden en alle vooroordelen tegen mijn medemensen.
Geef mijn zonden aan de duivel en mijn ziel aan God.
Als u er behoefte aan mocht hebben om mij te gedenken, doe dat met een vriendelijk woord of een vriendelijke daad tegen iemand die u nodig heeft.
Als u alles doet wat ik heb gevraagd, zal ik voor altijd leven.
Bron: Hartezorg, magazine voor hart- en vaatpatiënten.
